دچــآر باید بود..

من در عشق ایستاده ام...نه افتاده در عشق...

دچــآر باید بود..

من در عشق ایستاده ام...نه افتاده در عشق...

۳۵ مطلب در آبان ۱۳۹۴ ثبت شده است


دوست مشمار آن که در نعمت زند ، لاف یاری و برادر خواندگی

دوست آن دانم که گیرد دست دوست ، در پریشان حالی و درماندگی...


+ سعدی | گلستان | باب اول : در سیرت پادشاهان..

+فکر میکنید چندتا دوست واقعی دارید ؟



اگر می‌شد صدا را دید
چه گل‌هایی..چه گل‌هایی!


که از باغ ِ صدای تو
به هر آواز می‌شد چید


اگر می‌شد صدا را دید..



{ استاد شفیعی کدکنی }



http://s6.picofile.com/file/8223127418/1439470943322.jpg


#شعرهایی که باید برایت بخوانم..



ای پدر ،

کوتاه ِ خردمند..

به که نادان ِ بلند !


نه هرچه به قامت مهتر

به قیمت بهتر..


http://s3.picofile.com/file/8222949084/52d2dd0fdc30b8b33c30f733ffae4312.jpg


+ سعدی | گلستان | باب اول : در سیرت پادشاهان..

+Game of Thrones



یکی از ملوک بی انصاف پارسایی را پرسید از عبادت‌ها کدام فاضل تر است ؟

گفت تو را خواب نیم روز تا در آن یک نفس خلق را نیازاری !


+ سعدی | گلستان | باب اول : در سیرت پادشاهان..



وقتی تصمیم به ترک چیزی گرفتی
هرگز به آن بازنگرد ..

حال چه بخواهد سیگار باشد
یا چای
یک آهنگ
یک آدم
یک احساس

هرچه..!
حتی یک " خودت"
که بوده و نباید باشد..


هرگز برنگرد
تو تنها برنخواهی گشت،

یک ترس مداوم پا به پای تو زندگی خواهد کرد..


{ نگین رزاقی }



http://s3.picofile.com/file/8222752668/1440887816605.jpg

+{ بگذر ز من..عارف }



مسئولیت آدم ها را زیباتر می سازد ..


بیا به گلدان هایمان فکر کنیم

و نگذاریم زمستان از خانه ی ما آغاز شود !

 

{  اردشیر رستمی }


http://s3.picofile.com/file/8222085026/1440505349062.jpg


گلستان نوشتهٔ شاعر و نویسندهٔ پرآوازه ایرانی سعدی شیرازی است. به باور بسیاری گلستان تاثیرگذارترین کتاب نثر در ادبیات فارسی می‌باشد.  که در یک دیباچه و هشت باب به نثر مُسَّجَع (آهنگین) نوشته شده‌است.

غالب نوشته‌های آن کوتاه و به شیوهٔ داستان‌ها و نصایح اخلاقی است.


سعدی گلستان را در سال ۶۵۶هـ ق در هشت باب تدوین کرد:


«در آن مدت که ما را وقت خوش بود

ز هجرت ششصد و پنجاه وشش بود»


سعدی در این اثر با انتخاب کلمات مناسب و گزینش های درست، خواننده را به وجد می آورد.واژه ها در گلستان از نوعی موسیقی جاندار و همچنین نوعی هم آوندی و هماهنگی برخوردارند.

با توجه به حرکات ریتمیک واژه ها درمی یابیم که سعدی با هنرمندی و با دانش فراوان و اینده نگری واژه ها را برگزیده است. گلستان به سبب نثر مسجع و آهنگین خود زیباترین کتاب نثر فارسی است..



هرگز حاضر نبستم به خاطر عقایدم بمیرم ، زیرا ممکن است عقایدم اشتباه باشند !

+برتراند راسل


روح‌های بزرگ همیشه با مخالفت خشن اذهان متوسط روبه‌رو شده‌اند. ذهن متوسط قادر نیست مردی را بفهمد که نمی‌پذیرد کورکورانه در مقابل پیش‌داوری‌های مرسوم تعظیم کند و در عوض نظراتش را دلیرانه و صادقانه بیان می‌دارد / آلبرت انیشتین



به بوی نافه‌ای کاخر صبا زان طره بگشاید

ز تاب ِ جعد مشکینش چه خون افتاد در دل‌ها..


{ حافظ }


http://s6.picofile.com/file/8221875542/1441378213696.jpg


+ برای آنکه رازی از اسرار آفرینش بگشاییم باید چه رنج ها و ریاضت ها بکشیم.. (زلف و گیسو در اصطلاح عارفان نماد ابهام اسرار خلقت است )


شوق ، انگیزه و هدف شما از زندگی کردن چیه ؟



رفتارش استوار بود و با اطمینان همراه.

زندگی اش سراسر بر پایه ی برنامه ای دقیق منظم شده بود و او میکوشید که هر روز عمر ، چنان که هر روبل پول خود را ، از حیث وقت و زحمت و نیروی دل و جانی که صرف میکرد پیوسته با هوشیاری بررسی کند .

مثل این بود که حتی شادی ها و غم های خود را میتوانست همچون حرکت دست ها یا رفتار گام ها یا همچون خلق و خو ی خود در هوای خوب یا بد در اختیار داشته باشد !


او چتر خود را تا زمانی باز میداشت که باران میبارید . یعنی تا زمانی رنج میبرد که درد می پایید..


+آبلوموف | ایوان گنچاروف

 


آدمی نیاز مبرم دارد

که شعر بخواند

آزاد باشد

و گاهی نیز باران ببارد !


مجری کانال سه می گوید :
القاعده ... نام کوچک مردی ست

که معتقد است  ، آدمی باید معتقد باشد !

کوه های تورا بورا
جنازه یونس
آرامش دریا
و نیاز مبرم آدمی به دروغ...!


کمی شعر بخوانید

شفا خواهید یافت ...


http://s3.picofile.com/file/8221719476/31aeeb191ad7ebf7d0dde2c843b24df1.jpg


+سید علی صالحی | کتاب شعر کتاب کوچک معصومیت و امید



نان از سفره و کلمه از کتاب،
چراغ از خانه و شکوفه از انار،

آب از پیاله و پروانه از پسین،
ترانه از کودک و تبسم از لبانمان گرفته‌اید،

با رویاهامان چه می‌کنید ؟

 
ما رویا می‌بینیم و شما دروغ می‌گویید ...

دروغ می‌گویید که این کوچه، بُن‌بست و

آن کبوترِ پَربسته، بی‌آسمان و

صبوریِ ستاره بی‌سرانجام است.


ما گهواره به دوش از خوفِ خندق و
از رودِ زمهریر خواهیم گذشت.

ما می‌دانیم آن سوی سایه‌سارِ این همه دیوار
هنوز علائمی عریان از عطر علاقه و

آواز نور و کرانه‌ی ارغوان باقی‌ست.

 

سرانجام روزی از همین روزها برمی‌گردیم
پرده‌های پوسیده‌ی پرسوال را کنار می‌زنیم

پنجره تا پنجره ... مردمان را خبر می‌دهیم
که آن سوی سایه‌سارِ این همه دیوار

باغی بزرگ از بلوغ بلبل و فهم آفتاب و
نم‌نمِ روشنِ باران باقی‌ست.


ستاره از آسمان و باران از ابر،

دیده از دریا و زمزمه از خیال،

کبوتر از کوچه و ماه از مغازله،

رود از رفتن و آب از آوازِ آینه گرفته‌اید،


با رویاهامان چه می‌کنید!

 

ما رویا می‌بینیم و شما دروغ می‌گویید ...
دروغ می‌گویید که فانوسِ خانه شکسته و

کبریتِ حادثه خاموش و

مردمان در خوابِ گریه‌اند،

ما می‌دانیم آن سوی سایه‌سارِ این همه دیوار،

روزنی روشن از رویای شبتاب و ستاره روییده است


سرانجام روزی از همین روزها

دیده‌بانانِ بوسه و رازدارانِ دریا می‌آیند

خبر از کشفِ کرانه‌ی ارغوان و

آواز نور و عطر علاقه می‌آورند.

 
حالا بگو که فرض

سایه از درخت و ری‌را از من،

خواب از مسافر و ری‌را از تو،

بوسه از باران و ری‌را از ما،
ریشه از خاک و غنچه از چراغِ نرگس گرفته‌اید،


با رویاهامان چه می‌کنید ؟


 
{ سیدعلی صالحی }


http://s6.picofile.com/file/8221717918/1423345066110298.jpg


از خنده هایت

روشَن شود دل


تنها

تویی

چراغ  ِ

منزل..


http://s3.picofile.com/file/8221349184/1434285994497.jpg


+{Nigina Amonkulova - Aftabake man }



 وقتی از آدم‌ها غمگین می‌شوم نمی‌توانم توی چشم‌هایشان نگاه کنم، نمی‌توانم حتی با آن‌ها دیالوگ‌های ساده‌ی روزمره را داشته باشم. این اخلاق بد را شاید از بابا به ارث برده‌ام که وقتی غمگین است، وقتی عصبانی‌ست، وقتی ناراحت است، وقتی قهر است، زمین را نگاه می‌کند، تلویزیون را نگاه می‌کند، هرجایی به غیر از چشم‌های آدم، به غیر از چهره‌ی آدم...

اما وقتی کسی شما را می‌کشد کنار و می‌گوید: «حرف بزن!» و مجبورتان می‌کند توی چشم‌هایش نگاه کنید دیواری فرو می‌ریزد. دیواری که نه اسمش را می‌دانم نه حس‌اش را. این‌جور وقت‌هاست که شهامت پیدا می‌کنم تا از دلخوری‌ام حرف بزنم. منِ مغرور، منِ خودخواه وقتی به حرف می‌آیم که کسی بازویم را می‌چسبد و محکم می‌گوید: «مشکل چیست؟»

من هیچ‌وقت شهامت این کار را ندارم. شهامت‌اش را ندارم که وقتی از کسی ناراحتم مستقیم توی چشم‌هایش نگاه کنم و بگویم «ناراحتم!» گله کنم یا علت ناراحتی‌ام را بیان کنم.

می‌گذارم و می‌روم. دورش خط می‌کشم. ساکت می‌شوم. نگاه نمی‌کنم و هر واکنش خاموش دیگر. این رفتار اشتباه هم شاید از آنجایی ریشه گرفت که فکر کردم آدم‌ها خودشان باید متوجه باشند که کجای رابطه ناراحتت کرده‌اند، کجای رابطه دلت را شکسته‌اند، کجای رابطه حرفی زده‌اند یا کاری کرده‌اند که تو را مجبور کرده‌اند ساکت شوی..


#حرف های دیگران..من هم همین طور..



گلی که خُم  بدادُم پیچ و تابش

به اشک دیدگانُم دادم آبش..


درین گلشن خدایا کی روا بی

گل از مو دیگری گیره گلابش ؟


{ باباطاهر }


http://s3.picofile.com/file/8220994568/1433870465912.jpg


 

به قطاری که تو را می برد
گفتم برگردد؟ گفتم نرود؟
گفتم...؟ چیزی نگفتم

به قطاری که تو را می برد، گلایه ای نیست...
خودت سوار شدی!
حالا هم شب از نیمه گذشته است
تا ایستگاه بعدی چند سال راه است
برف بر بیابان یکدست است
و هم کوپه هایت چیزی از تو نمی فهمند!

خستگی همیشه به کوه کندن نیست
خستگی گاهی همین حسی ست
که بعد از هزار بار یک حرف را به کسی زدن، داری
وقتی نشنیده است

وقتی سوار شده است..


{ مهدیه لطیفی }


http://s6.picofile.com/file/8220803392/22418490003177815553.jpg

جدی..آ..به صورتت که نگاه میکنم با خودم میگم من چیه این صورت اون همه دوست داشتم ؟
همون موقع شم یه چیز بیشتر ازت نخواستم..گفتی میخوام برم..گف..تی..اینطوری بهتره..
گفتم باشه..برو..عیب نداره..ولی هیچوقت ازم نخواه که برگردی...یادته ؟

+همین یک ساعت پیش..سینا آذین..



سعی کنید یک چیزهایی در مورد همه چیز، و همه چیز را در مورد یک سری چیزها، یاد بگیرید..

+ توماس هنری هوکسلی


یکی از دغدغه های این روزهام همین بود..بدبختانه من تقریبا به تمام علوم و هنرهایی که در اطرافم هست علاقه دارم.. از ادبیات و شعر و رمان و نمایشنامه و فیلمنامه گرفته تا فلسفه ، تاریخ ، روانشناسی ، علوم اجتماعی ، نجوم و...

گاهی پیش میاد که همزمان 5 کتاب در یک برهه ی زمانی همراه هم میخونم.. ولی باز هم وقتی به لیست کتاب های خونده نشدم نگاه میکنم نا امید میشم

مسئله این که اولویت خاصی برام وجود نداره تا بتونم کتاب ها دسته بندی یا اولویت بندی کنم..خوندن تاریخ همونقدر برام جذاب که خوندن شعر یا رمان..

گاهی وقتی تو کتابخونه یا شهرکتاب قدم میزنم واقعا اعصابم خرد میشه..نمیتونم تاریخو با فراغ بال بخونم..چون حتی از هر واقعه نه چندان بزرگ یک کتاب مفصل نوشته شده..

سخته انتخاب برای مطالعه دقیق از بین منطق الطیر و مثنوی معنوی و...

علم و حوزه هاش هم که پایانی نداره..

اما راه حل چیه.. واقعا نمیدونم..شاید همون اولین جمله ..چیزی که ازش مطمئنم این که دلم میخواد همه چیزو در مورد یک چیزهایی بدونم..

گاهی فکر میکنم کاش میشد مثل ماتریکس ، تمام علوم فقط با یک دیسک در مغز بارگذاری کرد  :)

اما از طرفی هم به نظرم میاد علمی که براش زحمت و رنج ، خوندن و نوشتن و شب بیداری.. نکشیده باشی هیچ ارزش و لذتی نداره..

با همه ی این حرف ها در این اوضاع آشفته فقط این جمله ی کنفسیوس کمی بهم امید میده..

"مادامی که توقف نکنید، خیلی  مهم نیست که چقدر آهسته حرکت می‌کنید..



نصیحتگوی را از من  ، بگو ای خواجه دم درکش..

چو سیل از سر گذشت آن را..چه می‌ترسانی از باران ؟


{ سعدی }


http://s3.picofile.com/file/8220439350/d711e6a58cc7908bae2dd8b0f716fa99.jpg


+ { تریوله - چشم مست }

نمیدونم چرا گروه تریوله اینقدر مهجور مونده..



می‌آمیزم‌ سیاهی‌ شب‌ را
با سفیدی‌ روز

ـ که‌ خود عصاره‌ی‌ رنگین‌کمان‌ است‌! ـ

تا خاکستری‌ را برگزینم‌

برای‌ ترسیم آسمان سرزمین خویش!


بر حاشیه‌ی‌ سوری‌ِ بوم‌
شن‌زاری‌ تفته‌ را نقاشی‌ می‌کنم‌

با سرچشمه‌ای‌ که‌ خواب‌گاه اژدهاست!

خورشیدی‌ قراضه را پرچ‌ می‌کنم‌ بر آسمان‌
با عبور تاریک‌ کلاغان‌ در حاشیه‌ وُ

خبرکشان‌ِ مرده‌ به‌ تازیانه‌ی‌ باد...


این‌جا ایران‌ است‌
و من‌

تو را دوست می‌دارم!


  { یغما گلرویی }



http://s3.picofile.com/file/8220433300/1439335663594.jpg


+من وارث تمام بردگان جهانم! - یغما گلرویی..