دچــآر باید بود..

گیرم که هم نیابم، شادم به جستجویش!

دچــآر باید بود..

گیرم که هم نیابم، شادم به جستجویش!

یادگیری ضمنی در شطرنج

چهارشنبه, ۱۶ فروردين ۱۳۹۶، ۰۹:۱۷ ب.ظ


شطرنج بازی کردن را همیشه دوست داشته ام . شطرنج تمرین برنامه ریزی کردن ، منطقی بودن ، صبوری ، جست و جو برای پیدا کردن مناسب ترین راهکار ، تحلیل موقعیت و شرایط تازه و تغییر نقشه و استراتژی به وقت نیاز است .
به آدم هایی که خوب شطرنج بازی میکنند ، چه پشت صفحه شطرنج و چه در زندگی احترام میگذارم .

آن ها شاید تصمیمی بگیرند یا رفتاری کنند که در لحظه برای من عجیب و غیرقابل درک باشد اما همیشه میتوانم مطمئن باشم حرکت شان بدون فکر و یا بی معنی نیست..


  • موافقین ۱ مخالفین ۰
  • چهارشنبه, ۱۶ فروردين ۱۳۹۶، ۰۹:۱۷ ب.ظ
  • Mohammad Mahdi ..

نظرات  (۱)

نمیدونم چرا ... ولی من بازی حکم (پاسور) رو بیشتر دوست دارم
شاید چون بجای یه نفر ، سه نفر دیگه هستند که من باید رفتارشون رو به نسبت خودشون تحلیل کنم . یکی که به اصطلاح یارمه ولی باید ازش بفهمم و بهش بفهمونم و دونفر که رقیب هست و ....
پاسخ:
درست میگی امیرحسین
من هم این روزها خیلی بیشتر حکم بازی میکنم . حکم خیلی بیشتر به زندگی شبیهه..هم از اون جهت که تو گفتی یعنی توجه به بازی ( یا  رفتار ) یار و رقیبت..و از اون مهم تر که در حکم مثل شطرنج شرایط دوطرف برابر نیست .
 بیشتر از 70% ماجرا بستگی به کارت هایی داره که به صورت اتفاقی به دستت میان..تو زندگی هم همینه..زندگی مثل شطرنج نیست که مهره ها و ابزار ما برای پیروزی یکسان باشه . تو زندگی شرایط و امکانات ما برابر نیست اما باز هم همون 30 % بازی خودمونه که نتیجه هایی رو رقم میزنه..
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی